نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد که احساس تنهایی و انزوای اجتماعی میتواند در آغاز دوره پیشیائسگی، تأثیر قابل توجهی بر سلامت مغز زنان داشته باشد و خطر زوال شناختی را بهطور چشمگیری افزایش دهد.
به گزارش پایگاه خبری هامپوئیل به نقل از ایرنا، محققان اعلام کردند زنانی که در دوران گذار به یائسگی قرار دارند، در صورت تجربه همزمان تنهایی و انزوای اجتماعی، در معرض بیشترین میزان افت عملکرد شناختی هستند.
بر اساس یافتههای این مطالعه، تنهایی متوسط تا شدید همراه با انزوای اجتماعی، احتمال بروز زوال شناختی را تا هشت برابر افزایش میدهد و تنهایی خفیف در کنار انزوای اجتماعی نیز این خطر را حدود سه برابر بیشتر میکند.
این پژوهش که به سرپرستی «پینگ لی»، استاد دانشکده پرستاری و توانبخشی دانشگاه شاندونگ چین انجام شده، نشان میدهد که تنهایی و انزوای اجتماعی نهتنها هر کدام بهطور مستقل با زوال شناختی مرتبطاند، بلکه اثر همافزایی آنها در زنان پیش از یائسگی نیز قابل توجه است. پژوهشگران تأکید کردهاند: «این نتایج اهمیت عوامل روانی ـ اجتماعی را در سلامت شناختی زنان در دوره گذار یائسگی برجسته میکند.»
در این مطالعه بیش از ۹۰۰ زن ۴۵ تا ۵۵ ساله که در دوره پیشیائسگی قرار داشتند، مورد بررسی قرار گرفتند. این مرحله با نوسانات سطح استروژن و بروز علائمی مثل گرگرفتگی و اختلالات خواب همراه است.
شرکتکنندگان پرسشنامههای مربوط به میزان احساس تنهایی را تکمیل کردند و انزوای اجتماعی آنان بر اساس اندازه شبکههای اجتماعی و میزان تعاملات اجتماعی محاسبه شد. محققان سپس نتایج را با وضعیت شناختی خوداظهاریشده زنان شامل حافظه، توجه و سرعت پردازش مقایسه کردند.
نتایج نشان داد که هر دو عامل تنهایی و انزوای اجتماعی، چه بهصورت جداگانه و چه در ترکیب با یکدیگر، در تضعیف عملکرد شناختی نقش دارند. به گفته پژوهشگران، محرومیت عاطفی ناشی از تنهایی و کاهش تحریکات اجتماعی ناشی از انزوا میتواند بهطور همزمان و از مسیرهای متفاوت اما تقویتکننده، سلامت مغز را تحت تأثیر قرار دهد.
محققان احتمال میدهند که تنهایی از طریق ایجاد التهاب مرتبط با اضطراب یا افسردگی بر سلامت مغز اثر بگذارد، در حالی که انزوای اجتماعی ممکن است با کاهش ورودیهای محرک به مغز، به تشدید این روند کمک کند.
نظرات کاربران