عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مراغه و رئیس مرکز تحقیقات مدیریت سلامت مبتنی بر شواهد گفت: اعضای هیأت علمی دانشگاهها به عنوان مهمترین سرمایه انسانی و فکری کشور، نقش کلیدی در نظام مدیریتی و حاکمیتی دارند و ارتقای منزلت مادی و جایگاه مدیریتی آنان یک ضرورت برای توسعه کشور است.
دکتر ادریس حسنپور افزود: یکی از مهمترین عوامل اثرگذار بر قدرت و کارآمدی نظام حکمرانی، حضور و نقشآفرینی دانشگاهیان و نخبگان در مدیریت کشور است و اعضای هیأت علمی به عنوان مغز متفکر دانشگاهها میتوانند در شکلگیری مدیریت مسئولانه و مبتنی بر دانش نقش اساسی ایفا کنند.
وی با بیان اینکه توسعه پایدار تنها با اتکا به زیرساختهای فیزیکی محقق نمیشود، اظهار کرد: حتی در صورت وجود منابع و امکانات، بدون استقرار نظام مدیریتی مبتنی بر شواهد امکان دستیابی به پیشرفت واقعی فراهم نخواهد شد و در این مسیر نقش اساتید و نخبگان دانشگاهی تعیینکننده است.
این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مراغه ادامه داد: وظیفه اعضای هیأت علمی تنها به آموزش، تربیت نیروی انسانی متخصص و انجام پژوهش محدود نمیشود، بلکه دانش و مهارت آنان میتواند مدیریت حوزههای مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را از الگوی سنتی به مدیریت علمی و مبتنی بر شواهد سوق دهد.
حسنپور با اشاره به تجربه کشورهای توسعهیافته گفت: در بسیاری از کشورها، نخبگان و استادان دانشگاهی به عنوان هسته اصلی توسعه شناخته میشوند و دیدگاهها و رویکردهای علمی آنان در متن تصمیمسازیها و سیاستگذاریهای کلان قرار دارد.
وی همچنین با تأکید بر اهمیت توجه به این سرمایه انسانی افزود: اعضای هیأت علمی نقش مهمی در تربیت نسل آینده کشور دارند و حمایت از آنان در واقع سرمایهگذاری برای آینده علمی و مدیریتی کشور است.
این استاد دانشگاه با اشاره به اهمیت جایگاه علمی دانشگاهها اظهار کرد: مراکز علمی و پژوهشی همواره از سوی دشمنان مورد توجه و حتی تهدید قرار گرفتهاند که این موضوع نشاندهنده اهمیت نقش نخبگان و دانشگاهیان در اقتدار علمی و فناوری کشور است.
حسنپور با بیان اینکه دوره مدیریتهای صرفاً سنتی در سازمانها به پایان رسیده است، گفت: امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند مدیریت مبتنی بر دانش و شواهد هستیم و در این مسیر باید از ظرفیت اعضای هیأت علمی به شکل مؤثرتری استفاده شود.
وی در پایان تأکید کرد: ارتقای جایگاه و شأن مادی، اقتصادی و مدیریتی اساتید دانشگاه میتواند زمینه تمرکز بیشتر آنان بر آموزش، پژوهش و نوآوری را فراهم کند و از بروز مشکلاتی مانند کاهش انگیزه یا آسیب به جایگاه علمی کشور جلوگیری کند.
نظرات کاربران