روند توسعه پروژه ملی فیبرنوری که با هدف نوسازی زیرساخت ارتباطی کشور و ارتقای سرعت اینترنت ثابت آغاز شده بود، در ماههای اخیر با کاهش قابل توجه شتاب اجرا مواجه شده و آینده این طرح راهبردی در هالهای از ابهام قرار گرفته است.
در سالهای گذشته، پروژه فیبرنوری بهعنوان یکی از مهمترین طرحهای تحول در زیرساخت ارتباطی کشور مطرح شد؛ طرحی که قرار بود با جایگزینی کابلهای مسی با شبکه فیبرنوری، دسترسی میلیونها کاربر به اینترنت پرسرعت را فراهم کند.
بر اساس آمارهای سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، تا شهریور ۱۴۰۳ و همزمان با پایان دولت سیزدهم، بیش از هشت میلیون خانوار در کشور تحت پوشش شبکه فیبرنوری قرار گرفته بودند. با این حال، طبق آخرین آمارهای رسمی، این رقم تا پایان پاییز ۱۴۰۴ به حدود ۹ میلیون و ۲۰۰ هزار خانوار رسیده است.
در همین حال، برخی تحلیلگران حوزه ارتباطات معتقدند تغییر در شیوه اجرای پروژه و واگذاری بخش عمده توسعه شبکه به شرکت مخابرات ایران، روند رقابت میان اپراتورهای دارنده پروانه را کاهش داده و میتواند بر سرعت اجرای طرح اثر بگذارد.
به گفته کارشناسان، یکی از اهداف اصلی طرح فیبرنوری، شکستن انحصار در بازار ارتباطات ثابت و ایجاد رقابت میان اپراتورها برای توسعه زیرساخت بود. با این حال، تمرکز اجرای طرح در قالب سازوکارهای جدید، نگرانیهایی درباره احتمال بازگشت انحصار در این حوزه ایجاد کرده است.
از سوی دیگر، برخی رخدادهای اخیر از جمله اختلالات گسترده اینترنت و شرایط خاص کشور در مقاطعی از سال گذشته نیز بر روند اجرای پروژههای زیرساختی در حوزه ارتباطات تأثیر گذاشته است.
کارشناسان تأکید دارند توسعه شبکه فیبرنوری یکی از الزامات ارتقای کیفیت اینترنت و توسعه اقتصاد دیجیتال در کشور به شمار میرود و تداوم سرمایهگذاری و برنامهریزی منسجم برای اجرای این طرح میتواند نقش مهمی در بهروزرسانی زیرساختهای ارتباطی ایران ایفا کند.
به باور متخصصان این حوزه، شفافسازی درباره وضعیت کنونی پروژه، برنامههای آتی توسعه شبکه و نحوه مشارکت اپراتورها میتواند به ایجاد اطمینان در میان فعالان صنعت ارتباطات و کاربران کمک کند.
نظرات کاربران